Navigation Menu+

Woestijnlied

Posted on Jan 10, 2015 by in Vie | Hors Categorie | 4 comments

woestijn

Heb je het ooit meegemaakt, een lange periode waarin je hele leven op z’n kop staat? Alle vuur in jou opgebrand is, en je al je kracht en lust verloren hebt? Je achterover duikelt in een gitzwart gat? Je jezelf probeert vast te klampen aan een aantal zekerheden, maar die één voor één ziet verdwijnen?

‘Neen, dat overkomt mij niet’, hoor ik je denken.
Dat dacht ik ook.

‘Gelukkig niet, ik zou zoiets niet willen meemaken’, denk je misschien.
Dat dacht ik ook.

Je kan het al raden: ik belandde er middenin. Ik deed hard m’n best om uit het donker te geraken, maar struikelde telkens opnieuw en zonk nog wat dieper, zag steeds minder licht. Tot ik stopte met moeite doen, en gewoon stilletjes bleef zitten. Een tot dan diep weggeborgen scala van emoties was mijn metgezel: pijn, onzekerheid, verdriet, onmacht, radeloosheid,… De confrontatie was hard. Maar ik nam de tijd. Ik zat stil en ik voelde. Ik luisterde. En stilaan onthulde die beklemmende stilte – de weerklank is zo mooi – een stralende schoonheid. Het was geen gemakkelijke periode, toch voel ik me intens dankbaar omdat ik ze mocht meemaken.

Iemand vroeg me een tijdje geleden hoe ik dat gevoel van toen zou verwoorden. En dat deed ik zo:

 

Verdrink in een woestijn van emoties
Verbrand aan een oase van gevoel

 

Ren.  Schuil achter een stoere zandberg.
Een warme windbries tovert met een diepe zucht
het veilige zand om tot een onoverzichtelijk wijdse vlakte.
Ren. Zak weg in het zand.
Ren. De donkere nacht haalt moeiteloos in.
Ren. Zak weg in het zand.

 

Sterren fonkelen
Vrolijke sprankels

Zachte zandkorrels
Teder huidstrelend

De maan glimlacht
Mooie woorden

Koele dauwdruppels
Zielsverfrissend

 

Sterren. Zandkorrels. Maan. Waterdruppels.
Klare en heldere stemmen. Versmelten in crescendo tot een zonnige tenorsopraan.
Hartveroverend overtuigend.

 

Dans door de woestijn.
Duik in de oase.

 

Benieuwd naar meer?

Laat hier je naam en e-mailadres achter. Je ontvangt dan een berichtje zodra er een nieuw verhaal online komt.

468 ad

4 Comments

  1. blijf schrijven
    wie schrijft, die blijft

    • Doe ik! Je zal het hier wel merken. 🙂

  2. Wow, dat heb je echt heel mooi verwoord Vie! Het raakte me.
    Ja, schrijven lijkt jou wel op het lijf geschreven Vie 😉

    • Dank je, Rita! Het doet me plezier dat m’n verhaal je kon raken. Dans je mee? 😉

Trackbacks/Pingbacks

  1. De Schreeuw – Skrik | Vie - […] Woestijnlied […]
  2. Ochtendloopje | Vie - […] deze geschreven, tijdens een ontzettend moeilijke periode in mijn leven. Mijn allereerste post ‘Woestijnlied’ vertelt een klein beetje over…
  3. Dartelend hertje | Vie - […] dagen heb ik best wel een paar mooie teksten – al zeg ik het zelf – geproduceerd: Woestijnlied, Solo…
  4. Van Dr. Nerd naar Superman | Vie - […] verdriet een plek te geven, en ging op zoek naar een nieuwe job. Drie jaar heb ik het volgehouden,…
  5. Weerspiegeling | Vie - […] wel een tikkeltje jaloers voel. Ik voel me zelf helemaal niet lekker – ik zat indertijd nog ‘in de…

Leave a Reply to vie Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *