Navigation Menu+

Zullen we samen spelen?

Posted on Feb 3, 2016 by in Vie | Hors Categorie | 8 comments

Zullen we samen spelen?

De laatste tijd vragen tantes en nonkels me niet meer of en wanneer ik nu eens een lief ga meebrengen. Niet dat ze de hoop hebben opgegeven. Het blijven nu eenmaal mijn tantes en nonkels. Maar ondertussen heeft m’n metekindje hun rol overgenomen, en ze speelt die met heel veel verve. Elk argument dat ik bovenhaal om aan te tonen dat het best wel fijn is om alleen te zijn, haalt ze neer met een tegenargument. We hebben zo al heel wat grappige gesprekken gehad. Ik vind het tof om haar zo enthousiast en bevlogen te horen discussiëren, ze is er echt van overtuigd dat haar meter het leuker gaat vinden met een vriend dan zonder. Een tijdje geleden ging ik niet in discussie: ” En stel dat ik een vriend heb, hoe zou die volgens jou moeten zijn?” Haar in eerste instantie verbaasde blik maakte algauw plaats voor een grote – twinkelende pretoogjes – glimlach. Wat volgde was een beschrijving waarmee zij mij dan weer verraste:

  • “Jij bent groot, dus een grote man past het beste bij jou.” Ter demonstratie ging ze op een stoel staan, waardoor ze een aantal centimeters boven me uitkwam. “Zo groot ongeveer.” Lachend ging ze op de tafel staan: “Of zo?”. Wel ja, een reus, ’t begint gelijk als een sprookje…
  • “Ik vind mannen met haar op hun hoofd mooier dan mannen zonder…” Ik hoop dat haar papa deze post niet leest… 🙂
  • “Hij moet sportief zijn. Minstens drie keer per week.” Voor alle duidelijkheid, ze had het over lopen of fietsen…
  • “Ik weet dat je graag reist, maar als jij alleen op reis gaat dan maak ik me toch een beetje zorgen om je.” Da’s het eerste wat ik daarover hoorde, maar ze heeft een gevoelig zieltje dus ik kan het me wel inbeelden. “Als je samen met je vriend gaat, dan kan hij je beschermen.”
  • “Als hij niet van dieren houdt, dan is het niet goed. Lenneke is jouw beste vriend, en hij moet jouw poes ook leuk vinden!” Lach inhouden, Vie, lach inhouden…
  • “Hij mag niet snel bang zijn.” Op mijn waaromvraag antwoordde ze: “Jij gaat niet graag overkop in pretparken. Als we dan naar het pretpark gaan, dan kan ik met hem in die attracties gaan.”

Toegegeven, ik zou het erger kunnen treffen dan een grote sportieve man die graag reist en me beschermt. Helemaal overtuigd was ik nadat m’n metekindje de verdeling van de huishoudelijke taken schetste. Die taakverdeling hou ik wijselijk voor me, kwestie van die man niet meteen af te schrikken. 😉

 

Ooit had ik een profiel op een datingsite voor ‘hogeropgeleiden’. Ik heb er me best mee geamuseerd, al vond ‘k het nogal geforceerd allemaal. Als je met iemand afspreekt dan liggen de verwachtingen direct zo hoog: “Ik moet een relatie hebben.” Niet dat ik niet serieus ben en geen relatie zou willen, maar ik wil vooral spontaan en ongedwongen gewoon mezelf kunnen zijn, en zo iemand beter leren kennen…
Of ik ‘in het echte leven’ dan geen mensen ontmoet? Toch wel, en daar zitten best wel leuke mannen tussen. Maar d’r is altijd wel een maar…
Net voor de feestdagen vertelde een ex-collega over de vakantie die ze met haar nieuwe vriend aan het plannen is.
“Nieuwe vriend?! :-)”, vroeg ik.
“Ja, leren kennen via Tinder.”, antwoordde ze.
“Op Tinder? Die app die de reputatie heeft dat het alleen maar om seks en fun draait?!”
Begrijp me niet verkeerd, ik heb niets tegen fun of seks, integendeel zelfs. Maar het mag toch net iets meer zijn dan dat…
“Ja, via die app… :-)”
Om de vragen aan de feestdis- “geloof me, ik ben ermee bezig!” – alvast voor te zijn, besloot ik de app te downloaden. Zonder verwachtingen maar met het goeie voornemen – heb ik er dan toch één gemaakt 🙂 – om me gewoon te amuseren en misschien wel wat leuke mensen te leren kennen, ging ik surfen in Tinderland.

 

Afgelopen vrijdag bracht ik m’n metekindje naar school. Ze wist niet van tevoren dat ik er die dag zou zijn, en was blij verrast om me te zien.  “Het is superleuk dat jij me brengt meter Vicky! Je gaat toch even mee op de speelplaats?! Ik wil je graag voorstellen aan m’n vriendinnen! Ik heb hen al zoveel over jou verteld!”
De paniek sloeg bij me toe. Ik had haar namelijk met Kerst verteld over Tinder en ik was even bang dat ze aan haar vriendinnetjes had gezegd dat ze met me mee mag zoeken naar een vriend…  Niet dat dat heel erg zou zijn, ik ben er zeker van dat die meisjes daar de meest fantastische verhalen rond zouden verzinnen. ‘k Denk eerder dat sommige ouders d’r niet mee zouden kunnen lachen:“ Is het wel educatief verantwoord om een kind te tonen wat Tinder is? Om hen op die leeftijd al bloot te stellen aan het oppervlakkige swipen?“ Ik ben er van overtuigd dat je heel veel onderwerpen kan bespreken met kinderen, als je ze maar goed duidt en kadert. En dàt heb ik uiteraard gedaan. Geloof me, ik zou het anders wel hebben gehoord. Met m’n zusje wil je echt geen ruzie krijgen… 😉

“Ik heb hen gezegd dat jij al in Thailand bent geweest, helemaal alleen! Eén van m’n vriendinnetjes antwoordde dat hààr tante al bijna de hele wereld heeft gezien. En ik heb verteld dat jij ook al bijna de hele wereld hebt gezien èn dat ik binnenkort met jou op reis mag! Kom, dan stel ik je voor!”
Heerlijk, die ‘ naahnaahnanaahnaah’- leeftijd, 🙂
Dat ik haar vriendinnetjes al gezien heb, hoefde ik niet te zeggen, dat deden zij zelf wel. “We kennen je meter toch al, we hebben haar nog gezien hoor…”
“Ja, maar ze maakt wel tijd om me naar school te brengen, ik ben zo blij dat ze hier is!”

 

Wat later, m’n meterhart nog steeds blij en trots kloppend, bracht ik verslag uit aan m’n ouders. “Die reisverhalen hebben gelukkig toch meer indruk gemaakt dan de zoektocht naar de man!”, lachte ik.
“Je hebt over die mannen ook nog geen verhalen verteld”, herinnerde m’n papa me.
“Oops, neen, da’s ook weer waar…”
“Ze zei eerder deze week nog dat je haar wel zegt dat je een vriend gaat zoeken maar dat er precies toch geen schot in de zaak komt.”
Ik hoor het haar zo al zeggen, m’n lieve flapuit. Ik kan me er haar gezichtje ook helemaal bij inbeelden, rollend met de ogen: “Als je iemand leuk vindt dan moeten jullie gewoon samen leuke dingen doen. En dan leren jullie elkaar kennen. Da’s nu toch niet zo moeilijk allemaal! Goh, doe nu toch niet zo moeilijk!”

Dat ‘k daar nog niet aan gedacht had! Zou het dan zo simpel kunnen zijn: “Zullen we samen spelen?” 🙂

 

***

Mijn lieve metekindje wordt zo snel groot maar gelukkig is ze nog steeds heel gewoon een jong meisje van negen. Een prachtig kind dat me elke keer opnieuw weet te verrassen èn te inspireren met haar lieve, leuke en grappige opmerkingen. Samen tijd kunnen doorbrengen is niet alleen voor haar maar ook voor mij een feest. M’n datingverhalen ga ik niet met haar – en ook niet met jullie 🙂 – delen. Op een dag verras ik haar gewoon met ‘dé man‘. En ondertussen zullen we ons zonder twijfel heel goed weten te amuseren…
“Samen op reis? Denk je dat dat mag van je mama?”
“Het is toch mijn keuze? Die hoort ze te respecteren!”
Mijn valiesje staat alvast klaar. Nu m’n zus nog overtuigen. 😉

 

Benieuwd naar meer?

Laat hier je naam en e-mailadres achter, dan krijg je een berichtje zodra er een nieuw verhaal online komt.

8 Comments

  1. Leuk verhaal! Ik kijk al uit naar het vervolg! ‘Samen op reis’? 🙂

    • Ik ook! 😉

  2. Leuk verhaal, wanneer vertrekken jullie?

    • Als ‘t aan haar lag gisteren… 🙂 Maar ‘k wil de tajine niet missen… 😉

  3. Het vervolg ‘samen op reis’: beschikbaar in september 2025 . Samen voor een weekend naar de Ardennen is wel al verkrijgbaar in augustus 2016! Leuk geschreven, zus. Je bent een supermeter en -tante!

    • 🙂
      Deal!

  4. prachtig en ontroerend ; er is een columniste aan je verloren gegaan … en ik duim voor je bij het daten

    • Dank je! 🙂

Trackbacks/Pingbacks

  1. Ooit… | Vie - […] zou spelen op mijn telefoon?” “Dat wil ik ook. Ik zocht naar de app en zie zo dat ‘ie…

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *