Navigation Menu+

slakkensneltempo

Posted on Feb 9, 2015 by in Vie | Hors Categorie | 0 comments

slak

“Wat doe jij daar toch, slakje?”

Nou. Ik dacht dat dit een plant was, eentje die ik nog niet gezien had, en ik wilde die eens van naderbij bekijken.”, antwoordt de slak.

Ik sta verbaasd te kijken: “Een nieuw soort plant?”

“Wel ja, een grote, groene plant met veel takjes op. Maar nu ik hier zo zit, weet ik niet zeker of het wel een plant is.”

Ik grijns. “Neen, dit is geen plant. Het is een auto. Eentje die misschien wel eens heel dringend een wasbeurt nodig heeft…”

 

Oh. Is het echt? Is dit nou een auto? Dat ding dat je snel overal naartoe brengt?”

“Ja, als er tenminste geen file is.”

“File?”

“Op sommige momenten zijn er heel veel auto’s die naar dezelfde plek willen. ’s Morgens en ’s avonds bijvoorbeeld, als de mensen allemaal tegelijk naar en van hun werk gaan. Of als het een mooie dag is, dan wil iedereen naar zee. En op die momenten is er niet genoeg plaats op de weg voor al die auto’s. Of als er een ongeval gebeurd is. Of als er werken zijn in de straat, dan is de weg versperd. En op al die momenten staan de auto’s in een rij aan te schuiven, en dat heet dan een file.”

“Ik begrijp het”, zegt de slak. “Dan gaat het heel traag vooruit… Ook waar jij nu naartoe gaat?”

“Neen, ik denk het niet.”

“Oh! Mag ik dan met je mee? Want ik zou wel eens willen weten hoe het voelt om heel snel te gaan.”

“Natuurlijk mag jij mee, slak. Blijf je daarbuiten, of kom je binnen bij mij zitten?”

slak

“Bij jou natuurlijk!”, knipoogt mijnheer slak.

Voorzichtig zet ik hem in het midden van het dashboard.

“Wat is dat?”, vraagt de slak, wanneer hij ziet dat ik mijn veiligheidsgordel vastmaak.
“Weet je nog dat ik je daarnet vertelde over een ongeval? Wel, als je een ongeval hebt, als je heel snel rijdt bijvoorbeeld, dan kan je wel eens uit de auto vliegen. Een gordel beschermt je.”

Slak kijkt een beetje verschrikt. ‘”Maar, waar is mijn gordel dan?”

“Maak je maar geen zorgen, slakje. Jij zit stevig vastgeplakt met dat slijmbuikje van je.”

“OOOOOOkkkkkkeeee”, glimlacht de slak gerustgesteld. “Zullen we dan?”

Ik ben nog maar net vertrokken, en haal een snelheid van zo’n 15km per uur wanneer ik de slak hoor gillen. .“Wieeeeeeeeee!”  een kreet die luid doorheen de auto klinkt. “Wieeeeeee! “

“Gaat het slakje?”, vraag ik bezorgd, terwijl vaart minderend, voor zover dat kan.

“Wieeeeeeee!”, roept ‘ie weer, en draait z’n hoofdje mijn kant op. Ik zie zijn oogjes glimmen van blijdschap. “Wieeeee!Vieeeeeee!!!!! Ik wist niet dat je zoooooo snel kon rijden. Wieeeeeeee! En die muziek, die is oook zooooooo Wieeeeeeee!”

Aan een slakkensneltempo rijden we verder, vrolijk meewiegend op de muziek.

“Zo, slak, we zijn er.”

“Mercie, Vie”, glimt de slak, “Echt. Wieeeeee!

Ik neem hem voorzichtig uit m’n auto en zoek het mooiste stukje groene gras.  ” Graag gedaan, slakje”, lach ik, “Wat denk je van dit plekje hier?”

‘”Ja hoor. Hier is het goed. En ik heb alles wat ik nodig heb bij me.”

Ik zet de slak voorzichtig neer, en wandel rustig verder naar m’n afspraak.

“Zie jou glimmen”, zegt m’n vriendin als ze me ziet. “Jij was nog iets anders leuks aan het doen, en hebt je moeten haasten om op tijd te zijn….”

“Ik heb onderweg een lifter opgepikt, en dat was verrassend leuk…”
“Vertel!”
Bij dezen… 🙂

468 ad

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *