Navigation Menu+

Ooit…

Posted on Apr 4, 2017 by in Vie | Hors Categorie | 6 comments

dating

Ze spelen graag spelletjes op m’n smartphone, die neefjes en nichtjes van me. Ze weten dat ze voorzichtig moeten zijn, en toch gaat het er soms wild aan toe: “Nu ik! Neen, het was mijn beurt!” De telefoon weet elke aanval heel slim te ontwijken. Uiteindelijk ben ik diegene die hem de doodsmak geeft. Ik wil hem in mijn jaszak stoppen maar hij valt ernaast en klettert op de grond.
Vijf paar oogjes kijken me geschrokken aan: “Is ie stuk?”
Ik toon het scherm dat volledig gebarsten is.
“Oei. Dat gebeurt er dus als je de telefoon laat vallen…“
Zo is mijn lompzijn toch ook een beetje een educatief moment voor de kinderen.
“Misschien kan je hem nog laten herstellen?”, oppert mijn neefje.
Ik leg uit dat mijn telefoon ondertussen al vier jaar oud is, en steeds vaker hapert. Thuis ligt er een telefoon van het werk nog helemaal ingepakt in het doosje. Ik ga die voortaan gebruiken.
“Oef, wat een geluk”, lachen ze opgelucht.
M’n nichtje zet een mooie en erg geslaagde imitatie van mij neer: “Maar dan wel voorzichtig zijn met die telefoon!”
Ook al is mijn telefoon dan net gesneuveld, ik geniet van dit heerlijke moment.

Waar is de tinderapp naartoe?

“Hé, waar is de tinderapp naartoe?”, vraagt m’n metekindje me een paar weken later.
“Ik dacht dat jij een spelletje zou spelen op mijn telefoon?”
“Dat wil ik ook. Ik scrollde naar de spelletjesapp en zie zo dat die andere weg is. Jij ging toch iemand zoeken om samen te spelen? Waarom is die app nou weg? Heb je iemand leren kennen?”
Ik grijns: “Ja, ik heb iemand leren kennen….”
Ook mijn zusje is nu één en al oor. …
”Meer dan één iemand zelfs. Al die toffe mannen die je in tinderland tegenkomt!”
“Oh, meter Vicky, serieus…”

Mijn McDreamy

We ontmoetten elkaar een tijdens een zwoele zomeravond. Niet via tinder maar heel “echt” onder de kerktoren tijdens de dorpsfeesten. Hij deed me denken aan McDreamy. Eén blik in elkaars ogen en we waren verkocht. Het voelde alsof we in elkaars ziel konden kijken. Nooit meegemaakt… We beleefden een paar intens mooie weken samen. Tot ik ontdekte dat mijn McDreamy – net als in de serie – een partner bleek te hebben waar hij nog aan vasthing. Ook al kende ik hem erg kort, ik was er kapot van. In Grey’s Anatomy komt het nog goed. In ons verhaal was er van dat ‘happy end’ geen sprake.  Ik focuste me op m’n werk waar ik net aan een nieuw en uitdagend project was begonnen. Ging een paar weken later op surfvakantie in Portugal. Toch bleef het hele verhaal door m’n hoofd spoken. Tot tinder. Ik wilde niet per se iemand leren kennen. Ik hoopte vooral om zo mijn Mc Dreamy te vergeten. Tja, ik ben ook maar een mens, en ‘k heb er niemand mee gekwetst…. Ik heb de zotste berichten gekregen, had toffe dates – en ook iets minder leuke – en heb er een paar (virtuele) vrienden aan over gehouden. En op een bepaald moment besefte ik dat ik al wekenlang niet meer aan Mc Dreamy had gedacht. Gelijk had ik ook geen zin meer om te daten. Ik wilde echt tijd nemen voor mezelf en m’n energie steken in de dingen die ik graag doe. Zonder daarbij rekening te moeten houden met iemand anders. Dat klinkt misschien een beetje egoïstisch, maar het was hard nodig om eens eerst aan mezelf te leren denken…

Pure liefde

“Waar ben je met je gedachten?”
Mijn metekindje haalt me terug naar het heden. Ze komt tegen me aan gekropen in de zetel.
“Ben je echt gelukkig alleen?”, vervolgt ze.
“Ja, op dit moment ben ik echt gelukkig alleen.”, antwoord ik naar waarheid.
“Dan hoef je niemand te zoeken, en is het goed dat die app weg is.”
Heel teder streelt ze over m’n wang: “Ik hou van jou, meter Vicky.”
Het zijn niet de woorden maar wel de manier waarop ze die brengt – het pure, oprechte en zachte – die me diep raken. Wat een prachtkind is ze toch.

Een jaar later…

Een paar weken geleden duikelde ik mijn oude telefoon weer op. Ondanks het gebarsten scherm doet ‘ie het perfect als muziekspeler tijdens m’n yogalessen. Bij het scrollen door de apps kwam ik die tinderapp weer tegen. Even terugrekenen leert me dat bovenstaande conversatie met m’n metekindje alweer een jaar geleden is. Als ik terugblik op het afgelopen jaar, dan kan ik alleen maar concluderen dat tijd nemen voor mezelf echt wel een van m’n betere beslissingen is geweest. Ik heb echt een topjaar gehad. Vakantie in Ibiza, prachtige mensen leren kennen, beslist om een yoga teacher training te volgen, een fanastische zomer vol surf en sup beleefd, genoten van stomende dorpsfeesten zonder gebroken hart maar met zoete herinneringen, effectief aan de opleiding begonnen, en ondertussen ook het vooruitzicht om terug naar Ibiza te gaan om daar nu zelf les te gaan geven. Een vriendin die ik er vorig jaar leerde kennen komt ook. Eindelijk ben ik de dingen aan het doen die ik al lang wilde realiseren. Ik voel me een erg gelukkig mens. Ik heb helemaal niet de behoefte om te gaan daten. Tegelijk ben ik wel nieuwsgierig om te weten hoe het – nu ik me wèl goed in m’n vel voel – zal zijn. Of ik ondanks het virtuele toch heel spontaan iemand kan leren kennen. Ik heractiveer m’n profiel – match, match, match – en merk dat ik er op een hele andere manier mee omga. Kritischer vooral: ik heb geen goesting om m’n tijd te steken in nonversations, ellenlange chats, scheefpoepers, mannen die hun lief willen vergeten – al was ik vorig jaar zelf ook zo’n vrouw.

Dr. Nerd

Ook al heb ik ooit gezegd dat ik mijn datingverhalen niet zou delen, het zou zonde zijn om dat niet te doen. En als je tot hier geraakt bent-  dank je wel daarvoor, je bent een held! – zet je dan schrap voor het verhaal met Dr. Nerd. Zo heb ik hem gedoopt nadat ik ontdekte dat hij ITer is. Of neen: ik noemde hem op dat moment gewoon ‘nerd’. We ontsnapten snel uit de tinderchat, en zetten onze conversaties verder via andere kanalen. Algauw besefte ik dat het gewone hem toch wel oneer aandoet. Na een paar spontane en leuke berichten kreeg hij een doctoraatstitel van me.

Geen van beiden houden we van ellenlange conversaties via chat, we besloten om snel af te spreken. Hij vertrok voor een paar dagen naar het buitenland om vrienden te bezoeken. Ik mocht mee. Als ik geen trainingsweekend had, dan zou ik het nog gedaan hebben ook… Gut feeling vertelde me dat het gewoon tof zou zijn… Ik stelde als alternatief voor om hem bij terugkomst op te wachten in de luchthaven. In Star Wars outfit. Hij is een grote fan. Ik heb het je gezegd, een nerd… 😉 Het plan: omdat zijn auto daar ook al stond zou ik de bus naar de luchthaven nemen, samen met hem naar huis gaan om daar nog iets te drinken, en de volgende dag zou hij me op weg naar zijn werk – dat bij me in de buurt is – terug afzetten. Het klinkt misschien wat raar voor een eerste date maar ‘k voelde me er helemaal op m’n gemak bij.

Date night

Dr. Nerd vertrekt naar zijn vrienden, en verbaast me nog diezelfde avond door een berichtje te sturen. Ik heb het zelf erg druk met de opleiding en had totaal niet gedacht noch verwacht dat hij tijdens dat vriendenweekend contact zou houden. Je hoort me echter niet klagen… Die zondag – na een intens maar inspirerend weekend –  heb ik echt zin in onze ietwat aparte afspraak. Mijnheer kat denkt er echter anders over… Begin dit jaar vond ik hem in shock, een bibberend hoopje ellende op het tapijt. Ik was net op tijd bij de dierenarts om hem er weer door te krijgen. Sindsdien neemt hij twee keer per dag medicatie – of beter: geef ik hem medicatie, zelf nemen doet ‘ie ze vooralsnog niet  🙂 – en op een terugval een paar weken geleden na gaat het weer beter met hem. Tot ik die avond van m’n training thuiskom. Mijnheer kat heeft het huis ondergekotst, heeft het tapijt als kattenbak gebruikt en loopt er echt zielig bij… Het beestje is al 17 jaar en ik wil hem zo niet achter laten, of toch geen ganse nacht. Ik bedenk me dat Dr. Nerd en ik dan maar naar hier moeten komen na de luchthaven, en gewoon iets drinken, wat misschien nog wel een beter idee is. Ik ben doodop, en wil het liefst van al gewoon in m’n eigen bed slapen. Ik poets m’n huis en maak het tapijt schoon, en snel dan naar de luchthaven. ‘k Heb nog net genoeg tijd voor een koffie en nadien tanden poetsen in het toilet. En als ik die zin herlees, dan bedoel ik dus: naar het toilet om daar aan de wasbak m’n tanden te poetsen. Voor alle duidelijkheid. 😉

“Succes! Niet teveel zenuwen?”, vraagt een vriendin me in een berichtje.
Neuh, ik heb geen zenuwen. Echt niet. Al vraag ik me wel af waar hij blijft. De vlucht is geland om Xu. Reken daar 7 minuten taxiën naar de gate bij. Nog eens 10 minuten om uit te stappen. En 10 minuten om dan van de gate naar de aankomsthal te wandelen. Hij had hier al moeten zijn. Heb ik ‘m gemist?

En daar is ‘ie dan. Hij heeft me herkend, ook al draag ik geen Star Wars outfit. 🙂
Ik heb nog even getwijfeld om hem enthousiast “Schat, daar ben je dan eindelijk!” in de armen te springen maar besluit om me toch maar gewoon normaal te gedragen. Gelijk vergeet ik ook alle beleefdheden. Ik vraag hem helemaal niet hoe zijn vlucht of zijn weekend zijn geweest maar pols of het ok is als we de plannen wijzigen. Want mijn kat is ziek en ik wil op z’n minst eerst naar huis. Ik weet het, het klinkt als een of andere flauwe smoes. Dàt het geen smoes is, wordt duidelijk als we bij me thuis binnen komen. Hoewel ik net tevoren nog gepoetst heb, ruikt het erg uitgesproken en allerminst prettig naar kat. Ik geneer me, en da’s zachtjes uitgedrukt. Ook al weet ik dat ik er niets aan kan doen dat mijnheer kat ziek is, toch is het niet hoe je je thuis wil introduceren bij iemand die je net – of eigenlijk helemaal niet zelfs – kent.   Uiteindelijk drinken we toch nog iets bij me thuis, praten we wat en mijnheer kat komt zelfs mee in de zetel zitten. Toch voelt het een beetje ongemakkelijk, ik heb het moeilijk om echt spontaan mezelf te zijn. Ik ben opgelucht als Dr. Nerd een paar uur later opstaat en vertrekt. Niets persoonlijks, ik ben er van overtuigd dat hij een toffe man is. Ik heb gewoon nood aan stilte en slaap. Ik plan normaal niets de avond na een yoga teacher training omdat ik dan na alle drukte en indrukken even tijd voor mezelf nodig heb. Voor Dr. Nerd maakte ik met veel plezier een uitzondering. Toch ben ik blij dat ik weer alleen ben…

Een vriendin van me ligt dubbel van het lachen als ik haar de volgende dag in geuren – vooral dat – en kleuren het verhaal vertel.  Net als ik betwijfelt ze dat ik hem nog zal horen. Of hij zou ferm onder de indruk moeten zijn geweest van mijn fantastische persoonlijkheid. Of van mijn lange benen onder dat kleedje, dat ik voortaan mijn ‘Star Wars kleedje’ noem. Ze vraagt me of ik het jammer vind dat het zo gelopen is. Ja, omdat ik echt wel het gevoel heb dat hij een toffe, spontane en oprechte man is. Zo iemand die ik graag beter wil leren kennen, en al is het maar gewoon als vriend in m’n leven zou willen. Neen, omdat ik hem nog geen week ken, en het niet meer waren dan een paar leuke berichten.

Het vervolg…

Heb ik Dr. Nerd nog gehoord? Heb ik een andere tinderbink aan de haak geslagen? Of deel ik een oud datingverhaal met je? Stay tuned, volgende week kom je het te weten.  Laat ondertussen je fantasie de vrije loop, en laat me hieronder gerust weten hoe jij denkt dat het verhaal verlopen is. Ik ben benieuwd naar jouw interpretatie… Wie het meest originele verhaal weet te verzinnen, krijgt een homemade mojito van me. Inclusief mijn prachtige gezelschap, èn dat van de kat. Geen zorgen, hij is weer beter. Al weet je nooit met die rakker… Mocht hij kuren uithalen, kunnen we uitwijken naar mijn terras dat ondertussen zomerklaar is.

Een klein tipje van de sluier voor volgende week: ooit… 🙂

 

Benieuwd naar meer?

Laat hier je naam en e-mailadres achter. Je krijgt een berichtje zodra er een nieuw verhaal verschijnt.

 

 

 

6 Comments

  1. Dr. Nerd werd totaly into Yoga en besloot de padawan te worden van YogaMaster Vie. Samen trokken ze naar Ijzeren Maagden eiland om daar de Schuddehoofd Techniek te verfijnen.
    En ze leefde nog lang en groetten de zon heel gelukkig…

    EINDE.

  2. Dr. Nerd laat zeker nog van zich horen, of heeft al van zich laten horen. Hij zal jou dan wel niet alleen achterlaten zoals de vorige keer, maar hij zal zijn mooie schoentjes uittrekken en zich tegen je aan nestelen.
    je moet blijven geloven in jezelf Vicky, de rest komt vanzelf.

    • Zo serieus, zo ken ik je niet. Zal ‘k de grodijntjes toedoen? 😉
      Dank je, Rita!
      Volgende week weet je of je in de buurt zat of niet. 😉

  3. wanneer ik zeg dat heel wat situaties in je verhalen herkenbaar zijn, dan bedoel ik wel door mijn eclectische bril. We hebben net de kleinzoontjes op bezoek gehad en inderdaad multi en sociale media hebben voor hen absoluut geen geheimen meer. Het doet me er even bij stilstaan dat ik indertijd echt LES moest volgen in Windows en Word en deze mannen typen er op los alsof het niets is.
    Wat tijd voor jezelf nemen is iets wat ik je alleen kan aanraden: beter nu dan wachten tot je pensioen! Ik kan er van meespreken: sinds juni sleur ik mezelf naar de kiné voor mijn rug, en er leek geen spoortje soelaas aan te komen, en nu na de Dafalgan en de Brufen te vervangen door Voltaren, 5 pilletjes tot nu toe voel ik beterschap, meer nog, ik voel mijn aangeboren schalksheid terug bovenkomen.
    Ik ben blij dat je af en toe ook iets in het Nederlands schrijft, niet zozeer dat ik het Engels niet zou verstaan, maar sommige nuances ontgaan me.
    Ik zei het je onlangs in een nachtelijke chat dat je nooit naar de liefde moet zoeken, als hij op de proppen komt, de ware, zal het op een onverwacht moment zijn, vergeet alleen niet op dat moment, de deur zorgvuldig te sluiten

    • Blij dat je schalksheid weer terugkomt! Straks ga je nog zeggen dat je graag eens yoga wil doen ook. 😉
      Verzorg je nog, peter, dikke knuffel voor Jos en de kinderen! X

  4. Vie, vie, vie!
    Niks van gelove, ze zet julie op het verkeerde been!
    Na haar joga opleiding is Vie in slaap gevalle op de sofa. Ik heb geprobeerd maar kreeg ze niet wakker. De afspraak in de luchthaven heeft ze gemist. Dr. Nerd wachtte, is dan van teleurstelling op het eerste vliegtuig gestapt. Hij werkt nu als barman op Ibizza. Zijn Star Wars cocktail is er een groote hit! Ze spreken binnenkort af als vie daar les gaat geven.

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *