Navigation Menu+

Freeflow

Posted on Aug 18, 2017 by in Vie | Hors Categorie | 0 comments

Hemelsblauwe lucht

Ik denk dat ik teveel nadenk. Nu ja, ik denk het niet. Ik weet het haast zeker. Denk ik. Zie je nou wel… Zelfs dikwijls als ik schrijf dan pen ik alles neer, wik en weeg ik de woorden, denk ik er over na, tot het helemaal perfect is. En dan denk ik dat het misschien toch nog beter kan. Wat is dat dan – perfectie?, – vraag ik me af. Is het niet het aanvaarden van je positieve kanten, en evengoed ook je flaws, je schaduwzijde? Gewoon perfect jezelf zijn? En met die vraag besef ik dat ik weer in een denkmodus zit. Da’s één van die flaws, al geloof ik ook wel dat het iets positiefs is, zolang ik me er maar niet teveel in laat meeslepen. Het gulden evenwicht vinden tussen denken, doen, zijn, en vooral… voelen.

“Gulden evenwicht, jaja….”

Juist, ik ben een gevoelsmens. Mijn instinct – of buikgevoel of hoe je het ook wil noemen – heeft me nog nooit bedrogen. Het is net dat eindeloze denken dat de vlinders in m’n buik overstemt en heel vaak ook omtovert tot angstige motten. ( Zijn motten angstig?, bedenk ik me… )
Veel meegemaakt zeg ik wel eens, en bang om te luisteren naar m’n gevoel. Terwijl het altijd gelijk had. ‘k Moet net dat denkpatroon uitschakelen. De beste momenten, de mooiste teksten, de yogalessen met meeste voldoening, enzovoort enzovoort, zijn net diegene zijn waarbij ik freeflow. Waarbij ik gewoon zonder nadenken in het verhaal spring. Geniet van het moment. Tevoren heb ik wat stress. Want het is altijd even wennen om in je figuurlijke blootje te staan. Maar eens aan het flowen vergeet ik alles. Een beetje als surfen en spelen met de golven. Daar was ik net nog over aan het schrijven. Maar da’s een ander verhaal.

*** ( even een pauze)

Geniet met de grote G! Mijn autocorrect herinnert me daar net even aan. Neen, niet de autocorrect hier terwijl ik zit te tokkelen. ’t Staat hier vol – nou ja, da’s overdreven – met blauwe lijntjes en rode stippellijntjes. En ‘k laat ze staan. Vergeef me dus de taalfouten. Ik bedoel de autocorrect van m’n telefoon. Ik stuurde een berichtje naar een vriendin, en mijn telefoon vertaalde geniet in het midden van een zin naar Geniet met een grote G. Hoe zalig is dat?

*** (weer even een pauze).

Een lieve vriendin staat even aan de duer. – en ja, ik zie de tik-fout en corrigeer ze ni, nah! – ze kan niet blijven maar vraagt en passant wel even hoe het gaat. Lief! En met die lief sluit ‘k deze freeflow af. ‘k Wil nog wel even blijven schrijven maar heb -^ beetje een paradox – afgesproken met een paar schrijvende vrienden om onze schrijfsels te bespreken. Kinderverhalen. Al denk – beter, voel ik – dat het vandaag vooral vakantieverhalen zullen zijn. Hoe dan ook. Ik voer snel nog even ‘gevoel’, ‘geniet’ en ‘lief ‘aan de motten zodat ze weer kunnen groeien tot heuze – neen, niet corrigeren! – vlinders. En ja, zonder twijfel zal ik ook wel nadenken. En da’s wel ok. Het maakt mij mij.

Waar fladder jij heen het komende weekend? Waar dan ook, wees lief voor jezelf. En Geniet!

 

Benieuwd naar meer?

Laat hier je naam en e-mailadres achter. Je krijgt een berichtje zodra er een nieuw verhaal verschijnt.

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *