Navigation Menu+

Dag chocoprins, hàllo Alladin!

Posted on Nov 13, 2016 by in Vie | Sugarfree | 0 comments

Brood zonder gluten, gist en suiker

Een antibioticakuur van twee weken heeft m’n hele ‘systeem’ overhoop gegooid. Om dat te herstellen, adviseerden de dokter en een voedingsdeskundige me om suikers, gluten en gisten uit m’n voeding te schrappen. Voor minstens drie maanden. Ik at sowieso niet veel ( toegevoegde ) suiker en dacht dat het wel zou meevallen. Ondertussen ben ik een maand boordevol zoete bekoring verder. Of ik moet gaan biechten?  Euhm…. Ik heb het moeilijk gehad… Ontzettend moeilijk… Ja, ik heb de suiker, de gluten en de gist weerstaan… Ik heb wel een paar pittige zondes begaan… 😉

 

Koekjesmonsters en peperkoekenheksen

De eerste dagen zonder suiker heb ik ècht rondgelopen als een flipkip, of een konijn op speed, of hoe je ‘t beest ook wil noemen. ‘t Komt er op neer dat ik me niet kon concentreren, niet kon stilzitten en overal zoetjes zag vliegen… Ik denk dat het niet alleen door het suikertekort kwam. Dat koekje dat je eet als je rond een uur of 11 een dipje krijgt. Dat chocolaatje of stukje cake tussendoor, op kantoor is er elke dag wel iemand die om de ene of de andere reden zoet lekkers meebrengt. Die chips en/of dat glaasje wijn ’s avonds thuis in de zetel. Dat zijn kleine zoetigheden tussendoor, een gewoonte. Je lichaam went snel aan een nieuwe routine, je hebt die suiker ècht niet nodig, de gewoonte doorbreken is veel moeilijker.

Iemand zei me dat het gemakkelijker gaat als je geen zoetigheden in huis hebt. Dat geloof ik graag. Toch heb ik alle zoete lekkers dat ik nog in huis had niet weggedaan. Je kan de suiker dan wel uit je huis verbannen, en gedurende een paar maanden alle zoete verleidingen mijden, daarmee leer je volgens mij niet om er bewuster mee om te gaan. Om een gewoonte los te kunnen laten, moet je je net bewust zijn van het patroon dat er achter schuil gaat. Pas dan kan je die gewoonte afleren, als je dat tenminste ook ècht wil.

Ik snoep– net als velen, naar ik vermoed – op momenten dat ik het te druk heb, en me gestresseerd en niet helemaal lekker in m’n vel voel. Ik verdenk de peperkoekenheks ervan dat ze, aan het begin van de afgelopen maand,  één of andere vloek heeft uitgesproken om me extra op de proef te stellen. Ineens was het ontzettend druk en uitdagend op het werk. Midden in die drukte werd m’n broertje met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Wat later vernamen we dat m’n mama – die twee jaar geleden kanker had – naar het ziekenhuis moest voor nieuwe tests want er zou… ‘k Heb dikwijls goesting gehad om ’s avonds in de zetel te ploffen met koekjes, chips, chocolade en ijs. Het liefst allemaal tegelijk, om ze dan door te spoelen met een glas – zeg maar een fles – wijn.

In de plaats volgde ik een yogales of ging ik wandelen. Allemaal heel erg tegen de zin van het koekjesmonster trouwens, dat me overal volgde. Als een klein kind, stampvoetend omdat het z’n zin niet kreeg, brulde het het ganse bos bij elkaar. Ik heb het uiteindelijk stil gekregen door het kastanjes te voeren. Het geloofde me toen ik zei dat het eekhoornkoekjes zijn…

 

Gemene voedingsproducenten

Suiker-, gluten- en gistvrij eten gaat veel verder dan het laten van een paar koekjes of chocolade. Van de peperkoekenheks weet je dat ze je wil volproppen met ongezonde suikers. Voedingsproducenten zijn pas echt gemeen, ze verstoppen suikers in voedingsmiddelen waarvan je niet eens zou denken dat er suiker in zit. Probeer dan maar ‘s om suikervrij te eten.

Naast de suikers moest ‘k ook gluten en gist uit m’n voeding schrappen. Ik eet ook al amper vlees of vis. Dan heb je even ‘t idee ‘ wat blijft er dan wel nog over?’ Nou, gelukkig best nog wel veel! Ik experimenteer graag in de keuken ( ja, interpreteer dat maar zoals je wil… 😉 ), en het lukt me aardig om lekkere maaltijden op tafel te toveren. Op drukke momenten is ‘t nog wel even vloeken. Je kan niet snel even bij de broodjeszaak binnenstappen, of gauw een pizza in de oven steken. Uit eten is ook niet zo evident, de menu’s in de meeste restaurants zijn bedroevend weinig ( lees: niet ) aangepast aan voedselintolleranties en allergieën. In Brussel ga ik al eens lunchen bij Moonfood. Tijdens m’n yogaweekends vind je me in Lekker Gec, vlakbij het Sint-Pietersstation. En verder… Alle tips voor restaurantjes waar ze niet met de ogen rollen als je zegt dat je geen suiker, gluten en gist mag eten zijn van harte welkom!

Volhouden

Velen vragen me hoe ik het volhou, vinden het sterk dat ik zelfs dat ene koekje of chocolaatje laat liggen. Wel, ‘t is heel simpel.  Ik doe dit omdat het beter is voor m’n gezondheid. En één koekje gaat wel ‘t verschil maken, zeker die eerste weken. Patroon doorbreken, weet je wel… Wat begon van ‘moeten’ begint stilaan als een gewoonte te voelen. Een koek of een appel? ’t Is maar hoe je de dingen ziet… Een droge chocoprince die je lachend aankijkt, je een verslavend zeemzoet verhaal vertelt, en keer op keer je energie steelt. Of Alladin, die je te hulp schiet als je een appel wil kopen, je alle hoeken van z’n magische tapijt en een hele nieuwe wereld laat ontdekken, je doet stralen en sprankelen. Doe mij maar die appel!

Maand één. Meer energie, vijf kilo minder op de weegschaal. En ‘k heb heus niet minder gegeten, gewoon anders… Een mens zou voor minder z’n voedingspatroon drastisch aanpassen. 😉

Een goede fee heeft trouwens, als beloning voor m’n creativiteit en doorzettingsvermogen van de afgelopen weken, de vloek van de peperkoekenheks doorbroken. Met m’n broertje en m’n mama gaat het weer beter. De werkchaos is verdwenen.  De fee vertelde me dat ik nog één wensje mag doen.

En oh ja, ik ben voortaan Bob! Dàt is, voor alle duidelijkheid, niet de wens! 🙂

 

Pittige zondes…

Na de zoete verleiding, tijd voor de pittige zondes. Benieuwd? Ha! Wel. Ik weet zeker dat het je lukt om d’r nog even op te wachten. Tot een volgend verhaal. Da’s dan wat ze noemen ‘iemand op z’n honger laten zitten’. Om het alvast goed te maken  – geef ons heden ons dagelijks brood, breng ons niet in bekoring en verlos ons van het kwaad – krijg je van mij een recept voor een suiker-, gluten en gistvrij brood. Heel snel klaar. En lekker, echt lekker.

 

Ingrediënten

  • 250gr boekweitmeel
  • 100gr amandelmeel
  • 75gr lijnzaad ( even in de vijzel pletten met een stamper, als je lijnzaad niet breekt kan je brood paars kleuren… )
  • 75gr chiazaad (of hennepzaad)
  • 50gr zonnebloempitten
  • 50gr pompoenpitten
  • 4 eieren
  • 3dl ongezoete amandel- of sojamelk
  • 2dl koolzuurhoudend water
  • 15gr wijnsteenbakpoeder ( zorgt ervoor dat je brood luchtiger is en rijst. Ik heb dat er in m’n laatste brood niet bij gedaan, en merkte weinig verschil met de eerste keer… )
  • Een snuif zout ( tenzij je ook zoutloos wil gaan eten… )

 

Bereidingswijze

  • Oven voorverwarmen op 175°C
  • Doe het meel, de zaden, de pîtten en het bakpoeder in een kom, en roer door elkaar
  • Mix de 4 eieren luchtig
  • Voeg de opgeklopte eieren, de karnemelk en het bronwater toe aan de meelmix, roer alles goed onder elkaar
  • Doe dit mengsel in een met bakpapier belegde broodbakvorm, strooi er wat sesam- of maanzaadjes overheen.
  • Ongeveer 55 minuten bakken op 175°C

 

 

Benieuwd naar meer?

Laat hier je naam en e-mailadres achter. Je krijgt een berichtje zodra er een nieuw verhaal verschijnt.

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *